Loso is een afkorting van Low Society. Hiermee typeren de leden van de groep/band een beetje hun komaf. Vanuit de armoe opgewerkt naar de High Society. Loso is een Thaise rockbank die in Nakhon Ratchasima, Thailand (In de volksmond veelal “Korat” genoemd) zijn oorsprong heeft gevonden en die voornamelijk leunt op de zanger en lead gitarist Seksan Sukpimai. Sek Loso zoals hij in de band heet is in Thailand enorm populair en trekt volle stadions. Ik heb zelden mensen zo hard mee zien en horen mee zingen als bij Sek Loso muziek. Het is ook werkelijk een genot om naar te luisteren en zover als ik me kan heugen wordt er op elk Thais feest wel Loso gedraaid, meegezongen en of zelfs gespeeld. Het is eigenlijk de eerste band die buiten Thailand succes heeft gehad. Maar dat kan ook niet anders als je luistert naar de gitaar virtuoos Sek Loso. Maar net zoals elke band kent ook deze band breuken in de samenstelling. De oorspronkelijke formatie bestaat dan ook niet meer. In de huidige samenstelling is de drummer een farang (westerling) genaamd Eric Lavansch (“Eric Loso”) en de gitarist Anthony Wilson (“Eddie Loso”). In mijn ogen en vele anderen kan er binnen Thailand geen enkele band tippen aan de hoge (live) kwaliteit van Loso. Overigens komt hij op uitnodiging van de Thaise gemeenschap in Nederland ook wel eens in ons land optreden. De laatste keer in augustus 2009.

Sek werd op 7 augustus 1974 geboren in zijn ouderlijk huis tussen de vele rijstvelden van Nakhon Ratchasima, Korat, in het Noordoosten van Thailand. Van zijn ouders kreeg hij de naam Seksan Sukpimay mee. Bij mijn weten staat zijn ouderlijk huis nu in Phimai waar zijn moeder woont. Op 12 jarige leeftijd gaat Sek bij zijn tante in Bangkok wonen en werken in haar juwelierswinkel. Ook werkt hij in een fabriek waar airco’s gemaakt worden.

Op jonge leeftijd is Sek al bezig met muziek. De muziek van Curt Cobain, maar ook van John Lennon, inspireerden hem. Maar zelf muziek maken was zijn droom en toen hij 600 Baht bij elkaar had gespaard kocht hij in 1991 zijn eerste gitaar. Dit geheel tegen de wil van zijn tante in, die hem hierop direct het huis uitgooide.

Van dat moment af begon voor Sek een periode van gitaar leren spelen en zich te presenteren bij de vele clubs in Bangkok. Al op 17-jarige leeftijd mocht hij bij de Austin Pub, een indertijd zeer bekende Pub in Bangkok, komen spelen met nummers van Nirvana, Green Day, Rolling Stones en Jimi Hendrix.

Uiteindelijk werd Loso opgericht en nam Sek de zang en de lead-gitaar voor zijn rekening. Hij schreef zelf de nummers van de band. Met drummer Kittisak “Yai” en bassist Apirath “Rath” Sukkhajitr nam Sek in één nacht 10 nummers op en stuurde de tape naar Asanee Chotikul van het populaire Rock duo Asanee-Wasan. Asanee besloot de nummers uit te brengen onder zijn eigen label en GMM Grammy. Thailand’s grootste platenmaatschappij nam de distributie voor haar rekening. Er werden 1,5 miljoen platen van Lo-Society verkocht.

Loso nam daarna nog acht albums op die elk goed waren voor 1 miljoen platen en zelfs de drie miljoen passeerden. De meest populaire en bekendste song die de band maakte is “Som Sarn”. Voor zover ik weet heeft Sek inmiddels een gezin gesticht met een buitenlandse schone. Het is dus geen Thaise geworden waar zijn oog op is gevallen, die hij toch echt voor het oprapen had, want velen vielen en vallen nog steeds voor hem als ik de verhalen moest geloven.

Onlangs (augustus 2009) heeft Loso zijn 12 jarig bestaan gevierd. Eigenlijk 13 jarig bestaan maar vanwege bijgeloof is teller op twaalf gezet. Van dit concert is een live dvd in de handel gebracht die ik als Loso fan natuurlijk meteen heb gekocht en die ik iedereen kan aanraden vanwege de enorme hoeveelheid kippenvel momenten. Te koop bij ethaicd.com

Sek Loso kent nu een veelvoud van hits die miljoenen keren zijn verkocht.